دفتر صد برگ

فرهنگی - هنری

سینمای دیجیتال

  آقای امیدنجوان منتقد فیلم در مجله فیلم شماره481 در مورد سینمای دیجیتال یادداشتی دارد با عنوان پرده پیکسلی. او در این یادداشت پیشنهاد داده که با توجه به دیجیتالی شدن سینما به جای عبارت پرده نقره ای از عنوان پرده پیکسلی استفاده کنیم. در ادامه هم نوشته که وقتی از کنترل چی سینمایی در مورد نحوه جدید پخش فیلم ها سوال کرده، آن کنترل چی گفته که سینما دیگر مرد! فیلم ها در یک فلش مموری به اندازه بند انگشت جا می شوند.(نقل به مضمون) .یاداشت او در مورد کنار آمدن با تغییرات کاملا درست و منطقی است. تغییرات در حال رخ دادن هستند و باید خود را با آنها منطبق کنیم. اما گفته آن کنترل چی سینما هم قابل بررسی است. جدای از حس نوستالژی آن کنترل چی سینما به پوزیتیو، باید در نظر داشت  که دیجیتال شدن رسانه ها عوارضی را هم به دنیال داشته که یکی از مهمترین آنها سهل الوصول بودن دیدن فیلم های سینمایی است. اگر در گذشته دیدن فیلم همچون آیینی مهم به شمار می رفت، امروزه می توان صد ها فیلم سینمایی را در یک هارد خارجی جای داد و حین سفر در لپ تاب به تماشای آنها پرداخت. در گذشته حتی دیدن فیلم های ویدئویی نیز به شرایط خاصی نیاز داشت، حداقل اینکه باید تلاش می کردید تا فیلم مورد نظر خود را بیابید و به واسطه ی این تلاش قدر فیلم خود را می دانستید.

  سالها پیش که در مقابل سینما عصر جدید در صف بلیط فیلم های جشنواره ایستاده بودم، حلقه های فیلم را از دفتر جشنواره به سینما آوردند و ما جمعیت مشتاق با حسرت به حلقه های فیلم نگاه می کردیم و نگران بودیم که مبادا بلیط به ما نرسد.  آن زمان حتی اگر حلقه های فیلم را به ما می دادند دردی از ما دوا نمی کرد چرا که دیدن آنها به تشریفات و تجهیزات خاصی نیاز داشت. اما امروزه با چند کلیک هر فیلمی را می توانید ببینید و چون آرشیو کردن فیلم هم کار ساده ای است، دیدن بسیاری از فیلم ها به بعد موکول می شود.

 چندی پیش در مقابل یکی از سینما ها کودکی را دیدم که به مادرش اصرار می کرد به دیدن فیلم بروند. و مادر هم می گفت صبر کن سی دی آن خواهد آمد  و بعدا  می بینیم.   

  
نویسنده : بهزاد هندی ; ساعت ٢:٥٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳٩۳/۱۱/٢٩