دفتر صد برگ

فرهنگی - هنری

بدون شرح!

  
نویسنده : بهزاد هندی ; ساعت ٩:٤٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳٩٤/۳/٢٦

نمایش سینما های من

 معمولا کارگردان های حرفه ای تاتر تعصب خاصی روی اصالت و قدمت تاتر دارند. اینکه محمد رحمانیان به صراحت علاقه خود به سینما را در نمایش هایش بیان می کند و از المان های سینمایی بهره می گیرد،جالب است.

 در نمایش ترانه های قدیمی از عناصر تصویری در پس زمینه استفاده می کند. در نمایش ترانه های محلی موسیقی متن فیلمهای ایرانی را با اشاره به خلاصه فیلم و بازیگران آن بررسی می کند. و حالا "سینما های من" کاملا در باره سینماست.‍(کنسرت تاتر روز های پایانی اسفند را ندیده ام) برنامه آینده گروه هم هامون باز ها نام دارد.

"سینما های من" حتی به شیوه معمول نمایش ها بروشور ندارد و  ماننند یک فیلم سینمایی در پایان نمایش تیتراژ دارد.

 در چند کار اخیر او شاید نحوه اجرا کمی تکراری باشد. اجرایی اپیزودیک که ابتدا با شوخی و خنده آغاز می شود و در پایان به صورت تراژیک به انتها می رسد. اما اجرا آنچنان پر شور  با احساس است و دیالوگ ها شنیدنی که بعد از اتمام هر نمایش بی صبرانه منتظر کار بعدی گروه می شویم. بازیگر ها هم مثل همیشه بهترین هستند. نمایش های او حس نوستالژیک تماشاگر را حسابی سیراب می کند.

حضور هانا کامکار در دو نمایش اخیر رحمانیان در خور توجه است. هانا کامکار در نمایش ترانه های محلی هم بازیگر بود،هم نوازنده دف و هم خواننده و با لهجه کردی خود اجرای تاثیر گذاری داشت. در "سینماهای من" بازیگری و خوانندگی را بر عهده دارد و  هر دو  را به بهترین نحو اجرا می کند. ورود او به عرصه بازیگری تاتر نوید حضور بازیگری جدید و قوی را می دهد.

اجرای این نمایش در پردیس سینمایی مدرن و زیبای چهار سو -که برای اولین بار میزبان نمایش شده است- باعث رونق و شناخته شدن این پردیس تازه تاسیس شده . اگرچه این سالن، خاص نمایش ساخته نشده و عمق صحنه کم است. اما در این نمایش کمبودی به چشم نمی خورد  و صندلی های خوب و راحت سینما چهار سو، لذت دیدن این نمایش را دوچندان کرده. تنها نکته شاید آگوستیک سالن باشد که ویژه سینما طراحی شده و شاید به همین دلیل بازیگران مجبور به استفاده از میکروفون شده اند.

  
نویسنده : بهزاد هندی ; ساعت ٧:٠٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳٩٤/۳/٢٠

نمایشگاه کتاب

بیست و هشتمین نمایشگاه کتاب هم برگزار شد. اگرچه به طور کلی از مناظق پر ازدحام و شلوغ دوری می‌کنم، اما نمایشگاه کتاب استثناست. حتی اگر قصد خرید نداشته باشم حتما سری به آنجا می‌زنم. جمعیت مشتاق از سنین مختلف که برای خرید کتاب و سایر کالاهای فرهنگی آمده اند مرا به وجدد می‌آورد. به ویژه حضور جوانان و نوجوانان که امروزه متهم به بی‌حوصله‌گی و عدم مطالعه هستند، نشان می دهد که هنوز هم با وجود رسانه‌های رنگارنگ دیجیتال و فضاهای مجازی، اهل مطالعه وجود دارند. در این بین البته عده‌ای هم برای وقت‌گذرانی و تفریح می‌آیند، اما به آنها هم باید آفرین گفت که محل نمایشگاه کتاب را برای این کار برگزیده‌اند.

اما بعضی از معضلات نمایشگاه کتاب به شدت آزار‌دهنده هستند. نمایشگاه بیش از حد عریض و طویل شده. اگرچه جمعیت عظیم بازدید کننده به خوبی کنترل می‌شوند و نظم و انظباظ حاکم است، اما حذف بعضی از برنامه های جنبی تمایشگاه و یا انتقال آنها به زمان یا مکان دیگر به بهتر شدن نمایشگاه کمک خواهد کرد. مثلا آیا نمی شود بخش کودکان را که خود بازدید کنندگان زیادی دارد در محل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار کرد؟ و با بخش دانشگاهی و یا کمک آموزشی را؟

محل مصلی اصلا مناسب این کار نیست. پارکینگ های مصلی با چادر هایی جهت برگزاری غرفه اشغال می شوند. پارکینگ های موقت دور و پر ازدحام هستند. چادر ها هوایی گرم دارند. به علاوه در طول سال برای برگزاری نمایشگاه های مختلف، مصلی غرفه بندی می‌شود بعد غرفه ها و چادر ها جمع آوری شده ودوباره برای نمایشگاه بعدی غرفه بندی انجام می‌شود. بدیهی است که هر غرفه بندی مقداری پرت و دور ریز هم دارد.

ایستگاه مترو مصلی کشش این جمعیت انبوه را ندارد. زیر گذر مترو مصلی جهت این جمعت تنگ و باریک است. (راستی نمی‌شد هنگام ساخت مترو و یا همین حالا دو زیر گذر ساخته می‌شد یکی برای رفت و یکی برای برگشت؟ قطار ها پر به ایستکاه می آیند و جایی برای مسافران نیست. آیا نمی شود مترویی خالی را به ایستگاه مصلی فرستاد؟

با تمام اینها باز هم نمایشگاه جذابیت دارد انبوه کتاب،سی دی، بازی های فکری و....

تا نمایشگاه بعد و امید به اینکه محل مناسبی برای این رویداد فرهنگی و مشتاقان آن فراهم شود.

 

  
نویسنده : بهزاد هندی ; ساعت ٩:۳۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۳٩٤/۳/۱۱

اردیبهشت

 ماه اردیبهشت ماه شلوغی است. سال تازه شروع شده، مراکز اداری و تجاری تازه در حال رونق گرفتن هستند. کارهای شخصی باقیمانده از سال قبل هم باید در نظر گرفت، امتحانات مقطع دبستان، مناسبت ها و رویداد های فرهنگی زیادی هم در اردیبهشت برگزار می شوند که به تمام آنها نمی شود پرداخت.

نمایشگاه کتاب یکی از بزرگترین رویداد های فرهنگی سال در اردیبهشت برگزار می شود. امسال برای اولین بار بخش  تفکیک شده بین المللی جشنواره فیلم فجر هم در اردیبهشت برگزار شد.

نمایشگاه گل و گیاه طبق روال همه ساله باز هم در اردیبهشت برگزار شد. به این ها اضافه کنید چند سمینار علمی مهم که نگارنده حسب شغل و رشته تحصیلی به طور سالانه در آنها شرکت می کند و در کنار این سمینار ها نمایشگاه های بزرگی هم تشکیل می شود.

روز جهانی نجوم نیز در میانهاردیبهشت قرار دارد.

تمام اینها به کنار، اردیبهشت ماه مناسبی برای کوه نوردی و طبیعت گردی است. مناطقی مثل کاشان و لرستان که اگر در اردیبهشت به دیدن آنها نروید دیگر فصل مناسبی پیدا نخواهید کرد.

تمام این مناسبت ها باعث می شوند که اردیبهشت ماه بسیار شلوغ و پر رفت و آمدی باشد.برخی از این مناسبت ها مثل نمایشگاه گل اجبارا باید در اردیبهشت برگزار شوند. اما آیا برنامه های دیگری دیگر مانند جشنواره فیلم و نمایشگاه کتاب را نمی توان به تابستان موکول کرد تا دانش آموزان و دانشجویان فرصت بیشتری داشته باشند؟

به هر حال اردیبهشت با تمام شلوغی اش تمام شد.

  
نویسنده : بهزاد هندی ; ساعت ٩:٥٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳٩٤/۳/۳